Recensie over: Eikenhout en zinkviooltjes

Jan Hanlo en Willem K. Coumans
In Van Oorschots tweedelige brievenuitgave
(1989) van Jan Hanlo (1912-1969) ontbreken
de veelal in Amsterdam geposte
brieven aan dagbladjournalist Willem K.
Coumans (1930-2006). Eikenhout en zinkviooltjes
bundelt deze brieven, vakkundig ingeleid
en toegelicht door Wiel Kusters
(1947). Hanlo schrijft Coumans vooral in
diens rol als redacteur van de Limburgse
tijdschriften Galerie Zuid en De Bronk. Heftig
spelen redactionele kwesties als het niet
sturen van proeven of niet doorvoeren van
correcties: ‘Ik ben nu eenmaal microproductief,
hecht bijzonder veel aan dergelijke
“kleinigheden”’ (23 oktober 1954). De
brieven geven een beeld van het Limburgse
culturele milieu van de jaren vijftig en
zestig, waar meer speelde dan we konden
vermoeden, ook in de persoonlijke sfeer.
Een constante op de achtergrond is de relatie
van Hanlo en Coumans tot kunstenaar
René Wong (1920-1974), bekend van portretten
van Hanlo en A. Roland Holst, en
diens vrouw Harjo die later mevrouw
Coumans werd. Een grote vergeefsheid
gaat uit van een slepende kwestie: een
door Coumans samen te stellen bloemlezing
Limburgse dichters die De Beuk aankondigde
en uiteindelijk niet verscheen.
Twijfel aan de zin van het project speelt
mee. Waarom Coumans deze vooral over
kleinigheden gaande brieven niet afstond?
Kennelijk wilde hij ze stug voor
zichzelf houden of ze belangrijker en geheimzinniger
maken dan ze waren. Postuum
kreeg hij door zijn weigering wel
dit monografietje dat er anders niet was
gekomen.

Recensie door: De Parelduiker